شبدر چهارپری
صفحات وبلاگ

 

باید راهی باشه که آدم بتونه سعادت یه لحظه رو ابدی کنه. نشسته تو گودیِ روی یه تخته سنگ، اطرافت بوته های زرشک و درختای کوهستانی، همه چی فرورفته تو مه. باد می وزه و قطره های خنک رو پوست صورتت، رو موهات. یهو صدای بال و پر زدنی بین صدای پرنده ها.

دوهزاروهفتصد متر بالای سطح گه. بهشت از یه جایی وصل می شه به درازنو به خدا.

   + شقایق ; ٩:٥٠ ‎ق.ظ ; دوشنبه ۱ شهریور ۱۳۸٩
    ()
نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :