شبدر چهارپری
صفحات وبلاگ

آخر بازی

عاشقان
سرشکسته گذشتند،
شرم سار ترانه های بی هنگام خویش.

و کوچه ها
بی زمزمه ماند و صدای پا.
سربازان
شکسته گذشتند،
خسته
        بر اسبان تشریح،
و لته های بی رنگ غروری
نگون سار
          بر نیزه های شان.
*
تو را چه سود
        فخر به فلک بر
                          فروختن
هنگامی که
              هر غبار راه لعنت شده نفرینت می کند؟
تو را چه سود از باغ و از درخت
که با یاس ها
             به داس سخن گفته ای.

آن جا که قدم بر نهاده باشی
گیاه
     از رستن تن می زند
چرا که تو
تقوای خاک و آب را
                              هرگز
باور نداشتی.
*
فغان! که سرگذشت ما
سرود بی اعتقادی سربازان تو بود
که از فتح قلعه ی روسبیان
                                   باز می آمدند.
باش تا نفرین دوزخ از تو چه سازد،
که مادران سیاه پوش
-داغ داران زیباترین فرزندان آفتاب و باد-
هنوز از سجاده ها
              سر بر نگرفته اند!

(شاملو)

   + شقایق ; ٩:۳٩ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۸ بهمن ۱۳۸٦
    ()
نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :