شبدر چهارپری
صفحات وبلاگ

نقطه ای در آسمان

اميد بغضی می شود در گلويم

وحقيقت را بر سرم می کوبد

همچون پتک: ؛شکست خورده ای!؛

اميد پرنده ای می شود

و بعد نقطه ای در آسمان

دور می شود: دورتر و دورتر

ديگر نقطه هم پيدا نيست...

------------

اون موقع که اينو نوشتم خيلی مايوس بودم ولی الان ديگه به اون شدت نيست!

   + شقایق ; ۳:٠٢ ‎ب.ظ ; شنبه ٢۱ آبان ۱۳۸٤
    ()
نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :